For all Louis Armstrong fans

Just a nice vid someone posted on my CU's forum.

or got to http://www.snotr.com/video/344 if you don't see it. So nice and relaxing :-) It's good to relax now and then, especially in busy times. My times are very busy, since I follow 3 courses now instead of 2. Three fascinating subjects though, so it's not a bad thing to be studying a lot or read literature for papers. And, working on Mondays and Wednesdays now. It's much fun to work with secondary school students. The only bad thing is that it's during evenings, so I don't have much evenings off sadly. So I have to see my friends during daytime or after 10pm... Also, the weekends are packed with fun stuff to do (except for today when I've been studying): weekends off with IFES, the CU, the church, and seeing my international friends, or calling/e-mailing them!! Very very very nice :-D Well, kalenixta for now!

CIO 2007!!

Back from Cambridge! It was absolutely fantastic to work in team 3 of Cambridge International Outreach. Thank you everyone for your friendship! To see a couple of things we've done, take a look at these videos:
A short drama at Andy's café

Playing a fun game on Saturday

Cynthia, Tim and Lydia demonstrating a Greek dance!

My favourite Greek song!

Oma Runhaar

Ik kon het even niet laten, maar er staat zo'n leuke foto van wijlen mijn oma op de Runhaar-site!


Hoe stoer is dat???

Vakantie!

Zo, hèhè, het is vakantie. Daar was ik wel aan toe zeg. Dat is trouwens de eerste keer. Normaalgesproken heb ik wel zin in vakantie, maar ik heb het nog nooit echt nodig gehad zoals nu. Ik word oud ;-)

Afgelopen periode zijn we op excursie geweest naar België. De groep telde 25 koppen, dus dat was best gezellig, maar ook weer niet te druk. Ideaal dus. We hebben het hele land gezien: Gent, Brugge, Zeebrugge, de kust, de Borinage, Mons, Ieper, Brussel, de Ardennen... en dat allemaal in acht dagen. We gingen steeds kijken naar de ruimtelijke geschiedenis en indeling van de gebieden/plaatsen. Soms was het stadsgeografisch, soms meer historisch geografisch, soms weer economisch, steeds iets anders. In Brussel hebben we ook nog een rondleiding gehad die meer sociologisch getint was. Dat was best interessant, om de zaken op een kleinere schaal te bekijken. Ten slotte is dat het niveau waar alles daadwerkelijk gebeurt.

Na de excursie lag er nog een taak te wachten, namelijk het maken van een atlas. Dat was veel werk, met name omdat wij met zijn tweeën werkten met (spoor)wegen, waardoor we met lijnen in plaats van met vlakken moesten werken, en we hadden geen idee hoe dat moest. We hebben namelijk alleen met vlakken leren werken. In ieder geval kun je het resultaat bekijken op deze site. Onder Transport vind je onze kaarten.

Dit jaar heb ik alle vakken gehaald, op één na. Dat ene vak ga ik komend jaar in periode 1 volgen. Het boek ben ik nu alweer aan het lezen, want het is een dikke pil hoor :-)

En nu vakantie! Lekker nietsdoen, vrienden opzoeken en allerlei kleine klusjes opknappen waar je normaal niet aan toekomt. En begin augustus ga ik naar Cambridge voor de tweede keer. Geweldig is het om met CIO (Cambridge International Outreach) mee te draaien. 's Ochtends beginnen we rond half 11 met een bijbelstudie en een workshop. Daarna gaan we lunchen en tot ongeveer half vijf sporten op Parker's Piece. Daar ontmoeten we internationale studenten en delen we flyers uit voor de cafeetjes die we 's avonds runnen: Andy's en Harry's. Dit alles doen we met als doel om internationale vrienden te maken en hen met het evangelie te bereiken. Het is zo'n fantastische ervaring om daaraan mee te doen! Als groep bidden en praten we veel samen, waardoor we na een paar dagen al heel hecht zijn. En ook het sporten bindt ons samen. Vorig jaar heb ik zoveel geleerd over God en over mezelf en anderen, en ik hoop en bid dat dat dit jaar weer zal mogen gebeuren! Met name het internationale aspect heeft me een avontuurlijke geest gegeven en mijn ogen geopend voor verschillen die er zijn en die vaak een frisse blik op dingen kunnen werpen. Met hulp van de Geest zullen we weer mensen mogen bereiken met het nieuws van onze verzoening met God, door Jezus Christus, onze glorierijke Heer! Kijk voor meer informatie op de site van Andy's en Harry's

Moving up to Gloryland

Wat dacht je hiervan? Dit hebben wij ook gezongen met het Greijdanus kamerkoor.

Schubert

Ariel speelt Vier sentimentele walsen, van Schubert. Let op de speciale constructie, zodat hij bij de pedalen kan :-)

Activities, friends, and a wise lesson

Well, it's been a while. All kinds of stuff happened since my last post. On January 22nd, Anne, Briggs and Nanda came to Houten, to meet Gert, Jos and me. It was absolutely swell to see my friends again! We had a nice evening with dinner and chattering. Also, we talked to Renato on MSN, with webcams switched on. It was fun. The special part came when we were waiting at the train station and one of us said: 'We haven't prayed yet!' So we started praying on the platform, with our arms wrapped around each other's shoulders. It was a moment of such unity with each other and with God.

In the mean time, I was working hard on a paper on development in Thailand and Myanmar, and on our Atlas. We finished everything on time and were quite satisfied with our work. In the mean time, a friend of mine was promoted for his work on stellar evolution on the borderline of white dwarf and neutron star formation. It was really fun to be there, although of course I didn't understand much of what they said. Sometimes I understood what the mean point was (at least, I think so...), but no more than that.

Also, I got to meet my good friend Daniel again. He is en old roommate of mine. He lives in my neighbourhood, but still we don't meet as much as I would like. Daniel, it was good to meet again. We should do that again soon!

And, of course, the MidWinterWeekend of my Christian Union. It was an absolute success. We were in a location we knew, though in a different building this time. We had so much fun playing the 'Customs game', where you have to run through the woods and try not to get caught by the customs. At first I could get across the terrain quite easily, but I got so nervous that later on I kept running into their hands...

Also, we played some funny and weird games the day after that. We tried to make an egg fall on the ground without breaking, we made a long line with our clothes to try to get the longest one, we ran after each other with contained breath... And for the evening, we prepared a movie scene to play. There was a lot of laughter and we had much fun.

And now, the second week of the third period has passed already. I am following a subject at the Physical Geography department, which is a lot of fun, but also a lot of extra work, since a lot of knowledge is expected in advance, which I don't have. But, with a little help/force from the study group I attend, I think things will be alright.

Last Sunday, when I was in church, I was struck by a part of the text we read in Galatians: 'How can you be so foolish! You began by God's Spirit; do you now want to finish by your own power? Did all your experience mean nothing at all? Surely it meant something!' (Gal. 3: 3-4). For the Galatians, this text was about the choice you have to make not to try to get things right by keeping the law, but by believing in Jesus Christ. But for me, that day it had a different meaning. I was about to make the same mistake I made a couple of years ago, and which had caused a lot of pain for myself. This was mainly because I tried to fix things for myself, so everything would be the way I wanted it. But I failed at that. For the last weeks, I had been thinking about what I had been through, and what I should learn from that, because something alike was happening. But still, it was quite hard to really keep to that learning in practice. But the Lord provided me with an extra support in the back, by showing me these verses. With His help, I can go on without making the same mistake again.

At the end of March, my good friend Joo Ching is coming for a visit to Utrecht. I am so excited! Godwilling, we will have the same kind of meeting we had with Briggs and Anne again. But for now, there's one more month of studies coming up, alternated with nice activities with my friends of the Christian Union, with church, and with my friends-for-life Marieke and Marrita. All will be well, if the Lord blesses us.

Stormwind

Wat er vandaag nou weer gebeurd is...

Ik zat rustig in zaal 038 van het Marinus Ruppertgebouw op de Uithof in Utrecht. Een beetje spelen met kaartjes voor in de atlas die we moeten maken. 'Kom', dacht ik 'laat ik even wat warme chocomel gaan halen.' Maar daarvoor moest ik wel eerst mijn chipknip gaan opladen in het Educatorium, waarvoor je dus het hele Ruppertgebouw door moet lopen. Op hetzelfde moment kwam het meisje met wie ik samenwerk de zaal binnen en we begonnen een beetje te praten en met Excelbestandjes te prutsen, waardoor ik mijn wandelingetje nog even uitstelde. En dat was maar goed ook, want een halve minuut nadat ze binnen gekomen was begon het hele gebouw te trillen. 'Waarom gaan ze met dit weer buiten met drilboren spelen?', dacht ik nog. Het volgende moment hoorden we een vreemd lawaai. Eerst dachten we dat de bliksem ergens insloeg, maar het geluid was daar niet scherp genoeg voor en bovendien duurde het veel te lang. Daarop kwam iemand de zaal binnenrennen en riep uit: 'Het gebouw is ingestort!'

Ja, ammehoela op een houtvlot, dat geloofde ik natuurlijk niet. Maar ik ging toch maar even kijken. En ja hoor, op de gang was een complete ravage te zien! Mensen begonnen door elkaar te lopen en te roepen dat we naar buiten moesten gaan, want het hele gebouw kon wel instorten. Omdat ik niet zo helder van geest was op dat moment en zei 'Ja maar, we moeten onze data nog opslaan!', greep mijn groepsgenootje mijn tas en mijn mobiel en trok me mee naar de gang, waar iedereen naar de nooduitgang toeliep. Eenmaal buiten gekomen werd iets duidelijker wat er nou aan de hand was: een grote groene kraan, die het hele jaar al naast het gebouw stond, omdat de Uithof één grote bouwput is op het moment, was op het gebouw gevallen. Het staal was door de wind gewoon omgebogen en de grote hal van het gebouw was compleet verwoest. Binnen de kortste keren waren overal sirenes te horen van politieauto's. Even later kwamen ook brandweerwagens en ambulances luid loeiend aangereden. Mensen belden in paniek hun vrienden, om te weten te komen of die in orde waren. Ik deed hetzelfde uiteraard. Ik herinner me nog dat ik tegen iemand gezegd heb 'Je kunt er donder op zeggen dat er doden zijn gevallen natuurlijk', want het is vaak behoorlijk druk in de hal van het Ruppertgebouw. Maar wonder boven wonder is het pas gebeurd toen het college dat precies op die plek plaatshad was afgelopen en die 200 mensen inmiddels de gang hadden verlaten!

Toeval of leiding, vraag je dan nog? Het lijkt me wel duidelijk. Ik weet me beschermd door de Heer, omdat Hij ervoor zorgde dat mijn werkcollege, dat om 11 uur precies op die plek zou plaatsvinden, op het laatste moment ineens verplaatst werd naar 12 uur én omdat Hij ervoor zorgde dat ik op dat moment niet door die gang zou lopen om mijn chipknip op te laden. Zo heeft Hij ervoor gezorgd dat ik om tien over elf, toen het gebeurde, niet op die plek zou zijn. Ik schaam me dat ik een tijd later zo bang was toen ik onder een stel bomen moest doorlopen die heen en weer zwiepten in de harde wind. Deze natuurkrachten zijn groter dan wij, maar God is nog groter en stuurt alles!

'Hij schoof de hemel open en daalde af,

duisternis onder zijn voeten,

hij besteeg de cherub en vloog,

zwevend op de vleugels van de wind.' (psalm 18:10 en 11)

Waakzaamheid

Gisteravond hebben we het met onze bijbelstudiegroep gehad over de eindtijd. Hierover wordt verschillend gedacht. Veel evangelische christenen geloven namelijk dat er een duizendjarig rijk op aarde komt, omdat dit in een hoofdstuk van het boek Openbaringen staat, maar de meeste gereformeerde christenen vatten dit hoofdstuk anders op en geloven dus niet in een duizendjarig rijk op deze aarde. Maar wat de verschillen ook zijn, het belangrijkste punt wat uit de Bijbel naar voren komt is de vraag: zijn we wel waakzaam genoeg? Jezus heeft hier meerdere dingen over gezegd. Hij zei dat we de tekenen van de tijd moeten kunnen herkennen en dat we goed moeten opletten. "Als jullie berichten horen over oorlog en oorlogsdreiging, wees dan niet verontrust. die dingen moeten gebeuren, maar daarmee is het einde nog niet gekomen. Het ene volk zal tegen het andere ten strijde trekken en het ene koninkrijk zal de strijd aanbinden met het andere, overal zullen er aardbevingen en hongersnoden zijn: dat is het begin van de weeën. Wat jullie zelf betreft: pas goed op. Jullie zullen voor het gerecht worden gesleept en in synagogen worden gegeseld, en jullie zullen voor gouverneurs en koningen moeten verschijnen om voor hen van mij te getuigen. Want eerst moet aan alle volken het goede nieuws worden verkondigd."

Wat betekent dit? Als we oorlogen, rampen, vervolgingen en hongersnoden zien (en dat doen we!), wat dan? Ook daar heeft Jezus iets over gezegd. Als deze weeën voorbij zijn, komt Hij terug. "Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen. Niemand weet wanneer die dag of dat moment zal aanbreken, de engelen in de hemel niet en de Zoon niet, alleen de Vader. Pas op, wees waakzaam, want jullie weten niet wanneer die tijd zal komen." Jezus komt terug naar de aarde, en zal alle dingen nieuw maken. Dan zal God alle mensen beoordelen naar hun daden. Zij die op Jezus vertrouwen en in hem geloven, zullen achter hem mogen schuilen en zo aan iedere vorm van veroordeling kunnen ontsnappen. Jezus heeft immers onze straf al gedragen toen hij op aarde was.

Wat we in de tussentijd moeten doen, heeft Jezus ons ook verteld. "Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon. Dan zullen alle volken voor hem worden samengebracht en zal hij de mensen van elkaar scheiden zoals een herder de schapen van de bokken scheidt; de schapen zal hij rechts van zich plaatsen, de bokken links. Dan zal de koning tegen de groep rechts van zich zeggen: “Jullie zijn door mijn Vader gezegend, kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd is. Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” " Jezus roept ons op om daden van barmhartigheid te doen. Want wanneer Hij komt, weet niemand. Hij komt op een moment dat je het niet verwacht!

Moet je nou bang worden? Ik denk het niet. Nee, je moet juist verlangen naar het moment dat Jezus terugkomt. "Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard. De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn. Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar ze heeft hoop gekregen, omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. En dat niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn, de verlossing van ons sterfelijk bestaan. In deze hoop zijn we gered." Het leven op deze aarde is soms een tranendal. Maar God zal ons op een nieuwe hemel en een nieuwe aarde laten wonen, waar geen tranen, geen leed, geen boosheid, ergernis of pijn meer zullen zijn. Het zal goed zijn. En ook op deze aarde mogen we al kracht en vertrouwen ontvangen en gaat persoonlijk met ons mee. "Maar al moet u nog korte tijd lijden, God, de bron van alle genade, heeft u geroepen om in Christus Jezus deel te krijgen aan zijn eeuwige luister. God zal u sterk en krachtig maken, zodat u staande zult blijven en niet meer zult wankelen." Halleluja!

Dus wat doen we in de tussentijd? Als Jezus toch voor ons staat, maakt het dan niet meer uit wat we doen en laten? Dat maakt wel degelijk uit! Jezus zei het zelf: doe werken van barmhartigheid. Zie je mensen die honger hebben, geef ze dan te eten. Hebben ze geen kleren, geef ze die dan. Zoek zieke mensen op, geef om mensen die gevangen zitten. Doe het echt, maak concrete plannen. Doe het samen als je het niet zo goed aandurft in je eentje. Er is vast iemand in je omgeving die mee wil doen. Kom in actie, voor God en voor je medemens!

Gelukkig nieuwjaar!

Mmmm, kerstvakantie… lui achterover op de bank zitten met een boek en warme chocolademelk met slagroom. Het vakantiegevoel is bij mij nog niet helemaal uit de ledematen verdreven. Lui achterover zit ik naar het beeldscherm te staren en me af te vragen wat ik vanavond eens zal gaan doen. Zondagavond is tenslotte het heerlijke vrije avondje van de week, ongeacht verplichtingen en verantwoordelijkheden.

Het nieuwe jaar is net begonnen met knallen, fikkies en feesten. En om het af te maken mag ik de komende week ook nog mijn verjaardag vieren. De vakantie is allang weer voorbij. Dat wil zeggen: morgen begint het vervolg van blok 2 met een heerlijk tentamen. Ach, tot nu toe komt het me redelijk aanwaaien allemaal. Dat is natuurlijk wel slecht voor je doorzettingsvermogen en je karakter. Daarom heb ik besloten om dit jaar te beginnen met het goede voornemen van een actieve houding en verder geen gelazer. Wat dat verder inhoudt zie ik later dan wel weer. Vooreerst ga ik met een boekje in een hoekje en een kopje thee van de laatste avond van mijn vakantie genieten!