11 januari - verjaardag

Hallo allemaal,
Wat een verjaardag zeg, zo in het buitenland. Vanmorgen stond Alessia buiten mijn deur happy birthday te zingen. Ik heb superveel berichtjes op m’n Facbook voor mijn vejaardag! Echt supertof.

Vanmorgen de kaart opengemaakt van Jacobien en Arjen. Daar zat een zakje pinda’s bij. Het idee is dat je op één pinda een uur kunt denken. Dus, had Arjen bedacht, kon ik mooi op elke pinda een uur aan jou denken! Mits dat me geen heimwee gaf natuurlijk. Was een heel lief kaartje, ik moest wel even een traantje wegpinken. En van Jewan en José een prachtige cd gekregen van José’s favo zanger. Mooi mooi, die ga ik lekker grijsdraaien!

Vandaag was echt gaaf. De mensen op Harton zijn zo behulpzaam! Alles is heel duidelijk (en best wel streng). Heerlijk. Rachel (mijn mentrix) en Andrew (head of Geography department) zijn allebei superactief op zoek gegaan naar een ander huisje voor ons. Direct toen ik het verhaal vertelde aan de andere geographydocenten boden twee van hen aan dat we wel bij hen mochten blijven tot we iets hadden gevonden. We zijn nu nog wel in het huis, maar we kunnen dan sowieso wel voor het weekend weg als we willen.

Het probleem is alleen... geen enkele letting agency wil korter dan 6 maanden verhuren. Echt heel erg jammerdebammer. Hard bidden maar... en hard zoeken en bij elk huis waarvan we een advertentie zien opbellen en vragen. Dan komt het vast wel goed.

Wat ook vet is, is dat je daar met je vingerafdruk voor je eten kunt betalen (je zet gewoon geld op je account) en printjes kunt draaien (dat is wel gratis). Je kunt de school alleen in met een toegangspas, dus die hebben we ook gekregen. Totdat we zijn geregistreerd bij de Criminal Records Bureau mogen we alleen met een member of staff naar binnen, maar dat gaan we gewoon snel regelen.

We moeten elke dag verplicht van half 9 tot kwart over 3 aanwezig zijn, ook als we helemaal geen lessen hoeven te geven die dag (wat voor mij één vrijdag per week het geval is). Streng hè! Maar ja, is ook wel prima. Kwart over drie is ook best een prima tijd vind ik.

Vanavond Alessia getroost die een superromantisch e-mailtje had gekregen. Goed bezig hè. Morgenavond nemen ze ons mee uit eten. Voor nu zit ik hier te genieten van het gewoon-sloffen-aanhebben-in-plaats-van-hakken. Ik had echt vet zere voeten. Maar we krijgen een kluisje waar je platte schoenen in kunt zetten. Dat moet sowieso, want als je een fire drill hebt moet je op het sportveld verzamelen en daar mag je ab-so-luut niet op met hakschoenen. Toen ik het veld zag kon ik het me ook voorstellen; mennn wat mooi onderhouden zeg!

En dat was dan vandaag! Mooie verjaardag hoor. Ik heb kleine stroopwafeltjes uitgedeeld als traktatie. Ook een hapje?

10 januari - de eerste dag

Dag familie en vrienden!

Hier is dan mijn eerste bericht vanuit Newcastle, waar ik drie maanden lang zal stagelopen voor mijn eerstegraads.

De reis is prima verlopen. Ik kon mijn koffer bijna niet houden :-P maar verder was het prachtig. We hebben op het bovenste dek gezeten in een lounge met een jazz-zanger achter de piano en het Kolonisten-dobbelspel uitgeprobeerd. Was leuk. Ik heb een keer verloren en een keer gewonnen. Ik denk dat Alessia er beter in is dan ik ;-)

De bus naar Newcastle stond klaar toen we in Hull aankwamen. De boot had wel vertraging, want die had óók technische problemen (iets met de loopplank). We waren om 1 uur bij de haven van Newcastle. Daar stonden de schoolmensen al klaar met een busje. Zij hebben ons naar het huis gebracht en Kiera heeft ons ook nog naar een supermarkt gereden met de auto, dus we hebben al aardappelen, pasta, dat soort dingen.

De accu van mijn laptop is echt dood, hij houdt het nog maar tien minuten vol. Echt belachelijk zeg, hij is pas een jaar oud en ik doe altijd de stekker eruit als hij vol is. Ik ga Sony wel eens contacteren, maar natuurlijk is de garantie nu voorbij. Weten ze lekker te regelen, dat de boel het een jaar volhoudt en niet langer. Het schijnt normaal te zijn zei Wytse, helemaal bij zulk 'intensief' gebruik als dat van mij ;-)

We hebben lekker pasta gegeten en thee gedronken. Het huis is op zich best prima. We kunnen overal om vragen, dan gaan ze het regelen. We dachten dat de verhuurders dit voor het eerst deden, maar blijkbaar hebben ze meerdere panden die ze al een tijdje verhuren. Er woont alleen wel een of andere vreemde kerel. Hij heeft een enkelband om, hij mag tussen 7 PM en 7 AM de deur niet uit, anders wordt hij gearresteerd. Hij is enorm plakkerig. Hij begon te vertellen dat hij werkloos was, toen dacht ik al van oh-oh. Nou dat is hij dus al sinds 1993 vanwege ‘depression and anxiety’. Maar hij vertelde er ook nog leuk even bij dat hij een paar maanden geleden op zijn hoofd was geslagen met een stoel en dat zijn huid toen aan elkaar geniet moest worden, dat hij de afgelopen twee jaar vier keer een gebroken neus heeft gehad, en dat zijn ribben op dit moment gekneusd waren (al is het wel iemand die er van houdt zijn situatie flink te overdrijven).
We weten niet zeker of we hier wel willen blijven wonen met zo’n labiele kerel in huis. En een ander huisgenootje had vorige week ook al mot met haar vriend, dat is een bokser en die kwam haar toen even in elkaar slaan. De politie was er toen wel binnen een paar minuten. Die (hopelijk ex-)vriend is nu op borgtocht vrij en mag Newcastle niet uit, dus hij mag tot aan zijn proces niet in South Shields komen. Maar ja, toch wel eng allemaal vind ik. Het is best een goeie buurt volgens mij, behoorlijk burgerlijk enzo, misschien is het alleen dit huis.
Morgen gaan we overleggen met de schoolmentor wat we hieraan gaan doen. Misschien ook even met de huisbaas overleggen, wat er precies met die man aan de hand is. De huisbaas is echt wel aardig en toegankelijk. En die vreemde kerel is ook best aardig hoor, hij heeft mijn superzware koffer helemaal naar boven gebracht (waardoor ik nu overigens wel aan de gekneusdheid van zijn ribben twijfel). Maar hij is de afgelopen tijd dus regelmatig in vechtpartijen terechtgekomen, en hij zei dat hij weleens had gestolen (hij maakte er een mooi verhaal van waarin hij het onschuldige slachtoffer was). Hij kan gelukkig ’s avonds en ‘s nachts onze trap niet op (zo ver reikt dat apparaat niet). Maar de sloten op de deuren zijn ook niet bepaald stevig enzo. Nou ja, overdag heb ik toch mijn laptop bij me, meer heb ik ook niet dat hij zou kunnen stelen. En hij is best labiel volgens mij, dus dan weet je nooit wat hij allemaal zou kunnen doen of in wat voor staat hij zou kunnen thuiskomen. Ik rook de alcohol in zijn adem, dat zal de zaken ook niet echt vooruithelpen.

Verder doet het internet het totaal niet op mijn kamer (ik zit nu in de kamer van Alessia; zij wou per se de mooiste en stilste kamer ook al had ik het allemaal geregeld). Dat gaan ze regelen zeggen ze, maar ja, geen idee wanneer dat gaat lukken. Ik vind het wel echt belangrijk om internet op mijn kamer te hebben; dat is mijn connectie met thuis.

Wel jammer dat we nu onze fietsen niet mee hebben, het is wel een eindje naar de supermarkt (naar de goedkope althans). We zitten wel dicht bij de zee. Het is echt prachtig aan het strand, en je kunt er supergoed hardlopen. De school is een kwartier lopen vanaf hier, ook prachtig.

Anyway, het is dus nog best spannend allemaal. We zullen zien wat morgen brengt... vertrouwen hebben maar. Ik vind zelf dat ik bijzonder rustig heb gereageerd. Zelfs Alessia nog rustig gemaakt enzo. Dus ik ben trots op mezelf 

Nu ga ik nog even wat spulletjes uitpakken (niet alles, voor het geval we hier niet blijven).

Dat zijn mijn avonturen tot nu toe!